Tuesday, October 28, 2014
Monday, October 27, 2014
Discrimination Against Hiring Of Malay Graduates
By Shahfizal Musa
Pix Shahiddan Saidi
BANGI, 4 June 2013 - Race more than résumé quality is the main consideration for getting an interview for jobs in Chinese controlled and International companies in this country.
This was the finding of two senior lecturers from the University of Malaya, Dr Lee Hwok Aun from the Department of Development Studies and Dr Muhammed Abdul Khalid in a six month experiment they undertook to find out whether response to applications for jobs are based on ethnicity of the applicants.
Dr Lee presented the findings at a seminar on “Degrees of Discrimination: Race and Graduate Hiring in Malaysia” organised by Institute of Malaysian and International Studies of The National University of Malaysia (UKM) here today.
The findings are based on a field experiment conducted by them through the sending out of fictitious Malay and Chinese résumés of varying qualities to job advertisements, then analysing differentials in callbacks for interview.
Overall 22.1% of the Chinese applicants receive call backs from prospective employers with the Malay applicants receiving only 4.2% call backs.
Dr Lee said they took great pains and care to ensure that the resumes they sent out to employers have very little differences in achievements. "Resumes that were sent to employers are comparable in quality so that differences in treatment be more objectively attributed to racial identity”.
He cautioned the media that their study was only about the employment situation for fresh graduates. It was not done to find out why ethnic Chinese are preferred.
Analysis of the results was extensive with the figures clearly showing that there is discrimination against Malay graduates even in Malay controlled companies where the number of call backs received by Chinese candidates was 6.8% against 4.8% for Malay applicants.
Dr Lee did not state whether this showed that the Malays do not discriminate against the Chinese.
As for the Chinese controlled companies out of the total resumes sent 24% of the Chinese applicants received call backs for interviews but only 6.8% Malay applications received call backs.
For foreign controlled companies the numbers are 22.9% for Chinese applicants with none of the Malay applicants getting any call back.
The field study did not include resumes of graduates studying abroad but includes resume from both the private and public institutions of higher learning. The result showed employers prefer graduates from established public universities than from private universities.
Dr Lee, however, cautioned that the study should not be taken out of context. It shows that there is discrimination against Malay graduates when it comes to call backs for interviews but to ascertain the reasons for that, more research needed to be done to discover the truth.
He also cautioned against using the findings to accuse Chinese employers of being bigots. This would be unfair even if there was discrimination considering the Malays represent the largest segment of the population.
He did conceed that it is impossible to know what is in the minds of the decision makers when selecting their candidates. There definitely is a problem and needed to be addressed but it would be difficult if the study is used as a weapon to further certain agendas.
There will also be those who disagree with the findings and will try to discredit it. But, Dr Lee stressed that the problem needed to be solved.
There is no quick fix to the complex problem but it warrants a discussion at the national level with sincere intention to reach a just solution, Dr Lee said.
Present at the Seminar was Deputy Director of IKMAS, Prof Dr Tham Siew Yean, academicians and members of the media.
Article from UKM
Pix Shahiddan Saidi
BANGI, 4 June 2013 - Race more than résumé quality is the main consideration for getting an interview for jobs in Chinese controlled and International companies in this country.
This was the finding of two senior lecturers from the University of Malaya, Dr Lee Hwok Aun from the Department of Development Studies and Dr Muhammed Abdul Khalid in a six month experiment they undertook to find out whether response to applications for jobs are based on ethnicity of the applicants.
Dr Lee presented the findings at a seminar on “Degrees of Discrimination: Race and Graduate Hiring in Malaysia” organised by Institute of Malaysian and International Studies of The National University of Malaysia (UKM) here today.
The findings are based on a field experiment conducted by them through the sending out of fictitious Malay and Chinese résumés of varying qualities to job advertisements, then analysing differentials in callbacks for interview.
Overall 22.1% of the Chinese applicants receive call backs from prospective employers with the Malay applicants receiving only 4.2% call backs.
Dr Lee said they took great pains and care to ensure that the resumes they sent out to employers have very little differences in achievements. "Resumes that were sent to employers are comparable in quality so that differences in treatment be more objectively attributed to racial identity”.
He cautioned the media that their study was only about the employment situation for fresh graduates. It was not done to find out why ethnic Chinese are preferred.
Analysis of the results was extensive with the figures clearly showing that there is discrimination against Malay graduates even in Malay controlled companies where the number of call backs received by Chinese candidates was 6.8% against 4.8% for Malay applicants.
Dr Lee did not state whether this showed that the Malays do not discriminate against the Chinese.
As for the Chinese controlled companies out of the total resumes sent 24% of the Chinese applicants received call backs for interviews but only 6.8% Malay applications received call backs.
For foreign controlled companies the numbers are 22.9% for Chinese applicants with none of the Malay applicants getting any call back.
The field study did not include resumes of graduates studying abroad but includes resume from both the private and public institutions of higher learning. The result showed employers prefer graduates from established public universities than from private universities.
Dr Lee, however, cautioned that the study should not be taken out of context. It shows that there is discrimination against Malay graduates when it comes to call backs for interviews but to ascertain the reasons for that, more research needed to be done to discover the truth.
He also cautioned against using the findings to accuse Chinese employers of being bigots. This would be unfair even if there was discrimination considering the Malays represent the largest segment of the population.
He did conceed that it is impossible to know what is in the minds of the decision makers when selecting their candidates. There definitely is a problem and needed to be addressed but it would be difficult if the study is used as a weapon to further certain agendas.
There will also be those who disagree with the findings and will try to discredit it. But, Dr Lee stressed that the problem needed to be solved.
There is no quick fix to the complex problem but it warrants a discussion at the national level with sincere intention to reach a just solution, Dr Lee said.
Present at the Seminar was Deputy Director of IKMAS, Prof Dr Tham Siew Yean, academicians and members of the media.
Article from UKM
Friday, October 24, 2014
Easy Mathematics...
Multiples of 6, 7, 8, and 9
Butterfly method for adding and subtracting fractions
Sila klik untuk lihat lebih banyak contoh di Diply
Thursday, October 23, 2014
Secebis kisah anjing...
Gambar ini diambil sempena perbicaraan tentang masalah najis anjing. Yang duduk di sebelah kanan sekali ialah Haji Wan Musa, yang tengah Yang Teramat Mulia Raja Kelantan Yang Mulia Haji Abbas Taha, qadhi besar Singapura dan Haji Nik Mhd Sadiqi Haji Wan Musa.
Yang berdiri di sebelah kanan sekali ialah Yang Mulia Tengku Chik, Yang Mulia Doktor Burhanuddin Al-Helmi, Yang Berhormat Datuk Seri Diraja Kelantan dan Nik Mahmud.
---------------------------------------------------------
Raja Kelantan iaitu Tengku Ibrahim Ibnu Sultan Muhammad IV memanggil Hj Nik Abdullah bin Hj Wan Musa, seorang ulama lulusan Mekah dan juga anak kepada Mufti Kelantan (Hj Wan Musa), ke Istananya yang bernama Sri Cemerlang. Raja Kelantan yang ingin sangat memelihara anjing, bertanya kepada Hj Nik Abdullah sama ada anjing itu boleh dipelihara atau tidak, dan bagaimana jika terkena air liur anjing?
Hj. Nik Abdullah bin Hj Wan Musa menjawab bahawa 'kiranya binatang anjing itu difikir sangat perlu untuk keselamatan rumahtangga, maka binatang itu perlu pula dipelihara oleh anggota keluarga itu'.
Seterusnya, Hj Nik Abdullah bin Hj Wan Musa menjelaskan bahawa 'jika mengikut pendapat Imam Syafiii, anggota tubuh badan manusia yang terkena jilatan anjing wajib disamak, akan tetapi jika berpandukan pada pendapat Imam Malik pula, tidak harus disamak. Justeru, menurut Hj Nik Abdullah, orang ramai boleh memilih pandangan mana satu di antara kedua itu yang mereka mahu amalkan.
Bagi Hj Nik Abdullah, kesemua pandagan yang mewakili setiap mazhab empat iaitu mazhab Hanafi, Maliki, Syafii dan Hanbali boleh diamalkan oleh orang ramai, walaupun dengan cara 'talfik' (campur aduk) di antara satu sama lain. Cuma apa yang beliau ingatkan ialah agar amalan mereka tidak terkeluar daripada lingkungan mazhab empat itu. Menurut beliau, perbezaan pendapat di antara ulama-ulama mujtahid mutlak itu hanya berasaskan daya ijtihad masing-masing berpandukan Al-Qur'an dan AL-Hadith . Tambahan pula, tiap-tiap Imam yang mengasaskan mazhab mereka masing-masing itu tidak menyalahkan pandangan-pandangan yang berbeza di antara mereka, dan tidak pula mewajibkan orang-orang kemudian supaya mengikuti kesemua pandangan mereka masing-masing'.
Bapa Hj Nik Abdullah iaitu bekas Mufti Kelantan Hj Wan Musa, Haji Abas Taha yang merupakan Qadhi Besar Singapura dan tokoh besar PAS iaitu Dr. Burhanuddin Al-Helmi adalah antara tokoh Islam yang menyokong
pendapat Hj Nik Abdullah.
Petikan diambil dari Tranungkite
Wednesday, October 15, 2014
Mampukah anak muda akhirnya beli rumah?
Published: 15 October 2014 - Ikmal Ameen
Inilah kali pertama saya mengikuti dengan rapat pengumuman bajet. Sebelum Bajet 2015, saya tidak kisah sangat dengan hal-hal bajet, mungkin kerana bajet tahun-tahun lepas dirasakan seperti tidak banyak memberi kesan kepada hidup seharian saya. Namun begitu, 2014 ialah tahun yang berbeza. Selain terkesan dengan perkembangan saiz keluarga yang baru dibina, peningkatan kos sara hidup yang sangat ketara juga semakin membuatkan tidur malam saya kurang lena.
Kelihatannya Bajet 2015 adalah suatu bajet yang menarik, seperti menariknya juga warna jingga terang Baju Melayu yang dipakai perdana menteri di Parlimen Jumaat lalu. Satu persatu insentif, bantuan dan "hadiah" diumumkan dalam Bajet 2015 untuk rakyat. Saya pasti, seperti juga saya pada mulanya, ramai anak muda yang teruja dengan pengumuman yang dibuat minggu lalu. Perluasan program MyBrain, pengurangan kadar cukai pendapatan dan juga projek 1Malaysia Youth City adalah antara cadangan Bajet 2015 yang menarik minat ramai anak muda.
Skim Perumahan Belia – suatu inisiatif baru?
Sebetulnya, kandungan Bajet 2015 yang paling disebut-sebut ialah Skim Perumahan Belia (SPB) iaitu sebuah skim pembiayaan pemilikan rumah yang ditawarkan kepada belia berkahwin dan berumur 25 hingga 40 tahun dan mempunyai pendapatan isi rumah tidak melebihi RM10,000. Skim ini disediakan untuk pembelian rumah pertama yang bernilai tidak melebihi RM500,000 dengan tempoh bayaran hingga 35 tahun, tanpa perlu mengeluarkan deposit. Selain daripada syarat skim ini yang agak "ringan", kerajaan juga berjanji akan memberi subsidi RM200 sebulan kepada peminjam selama 2 tahun pertama bagi mengurangkan beban ansuran bulanan. Semuanya kelihatan sungguh mengiurkan.
Namun, mari kita mengimbau kembali Bajet 2011. Ketika itu Datuk Seri Najib Razak juga ada mengumumkan suatu skim yang hampir sama seperti SPB iaitu Skim Rumah Pertamaku (SRP). SRP ditawarkan kepada belia dengan pendapatan bawah RM3,000 sebulan untuk membeli rumah bernilai tidak melebihi RM220,000 tanpa perlu mengeluarkan deposit. Skim ini juga mendapat reaksi yang cukup positif seperti juga reaksi belia terhadap SPB kali ini. Persoalannya, adakah SRP berjaya untuk membantu anak muda memiliki rumah sendiri?
Pencapaian Skim Rumah Pertamaku
Pada 14 Mac 2012, Bank Negara mengumumkan, selepas setahun dilancarkan, hanya 1,062 permohonan diterima. Daripada jumlah ini, cuma 37% permohonan diluluskan, manakala 48% lagi permohonan ditolak kerana tidak mencapai kelayakan kredit yang minimum. Perkara ini sebenarnya sudah dijangka memandangkan syarat had pendapatan RM3,000 adalah terlalu rendah untuk membolehkan seseorang membeli rumah sendiri, lebih-lebih lagi dengan beban kewangan lain seperti hutang PTPTN, pinjaman kereta dan pembayaran kad kredit. Sebagai contoh, pinjaman sebanyak RM220,000 selama 30 tahun pada kadar 4.8% (iaitu BFR-1.8% semasa BFR berada pada 6.6%) akan memerlukan peminjam membayar sebanyak RM1,154 sebulan, iaitu sebanyak hampir separuh daripada gaji bulanan seorang anak muda yang berpendapatan RM2,500 sebulan. Malah, jika ditambah dengan komitmen kewangan sedia ada untuk membayar hutang PTPTN dan pinjaman kereta, semakin sedikit anak muda yang mampu untuk mendapat kelulusan bagi pinjaman tersebut. Sebab itu jugalah kerajaan bertindak untuk menaikkan had kelayakan gaji kepada RM5,000 sebulan dan had jumlah pembiayaan kepada RM400,000.
Faktor kos pembiayaan
Selain itu, Skim Rumah Pertamaku juga agak kurang menarik minat anak muda kerana kadar faedah atau keuntungan yang dikenakan adalah sangat tinggi berbanding pembiayaan perumahan biasa. Kebanyakan bank menawarkan kadar keuntungan sekitar BFR-1.8% (BFR bermaksud Base Financing Rate, iaitu terma perbankan Islamik yang sama maksud dengan BLR, Base Lending Rate). Kadar BFR-1.8% adalah tinggi jika dibandingkan dengan BFR-2.5% yang dapat ditawarkan bank bagi pembiayaan perumahan biasa, iaitu berbeza sebanyak 0.7%. Sebagai contoh, berdasarkan kadar keuntungan di atas dan BFR semasa pada 6.85%, jumlah bayaran bagi pembiayaan sebanyak RM300,000 selama 30 tahun adalah seperti berikut:
Skim Rumah Pertamaku - RM1,620 sebulan, RM583,000 keseluruhan
Pembiayaan rumah biasa – RM1,340 sebulan, RM514,000 keseluruhan (termasuk 10% deposit yang dibayar di awal pembiayaan)
Dengan perbezaan bayaran bulanan sebanyak RM280 dan bayaran keseluruhan sebanyak RM69,000, jelaslah Skim Rumah Pertamaku adalah jauh lebih mahal. Justeru, Skim Rumah Pertamaku kelihatan umpama sebuah usaha gajah putih yang bertujuan untuk menunjuk-nunjuk kerajaan membantu anak muda, walhal sebenarnya "bantuan" ini lebih banyak menekan mereka.
Faktor harga rumah
Faktor kos pembiayaan juga bukanlah satu-satunya punca tidak ramai anak muda yang mampu membeli rumah. Walaupun wujudnya skim pembiayaan mudah untuk anak muda seperti Skim Rumah Pertamaku dan Skim Pembiayaan Belia, harga rumah yang melampau tetap merupakan faktor utama ketidakmampuan anak muda untuk memiliki rumah. Skim pembiayaan rumah ini cumalah suatu alat untuk membeli rumah. Jika harga rumah yang ada adalah di luar jangkauan kadar gaji mereka, bagaimana anak muda mampu membeli rumah?
Di sebalik keghairahan bercerita tentang Skim Perumahan Belia, PR1MA, Program Perumahan Rakyat, Rumah Mesra Rakyat, Rumah Idaman Rakyat, Rumah Aspirasi Rakyat, serta Rumah PPA1M, Bajet 2015 sebenarnya gagal untuk memperkenalkan langkah drastik untuk mengawal kenaikan harga rumah yang semakin mambantutkan kemampuan anak muda memiliki rumah di negara sendiri. Kami sebenarnya jangkakan kerajaan melalui Bajet 2015 akan mengawal harga rumah yang melambung naik akibat pengaliran modal asing dan aktiviti spekulasi dengan mengenakan “Real Property Gains Tax” (RPGT) yang lebih ketat dan juga dengan memperkenalkan “Capital Gains Tax” (CGT). Anak muda pastinya amat gembira jika golongan spekulator hartanah dikekang dengan dikenakan RPGT sehingga 50% jika mereka menjual rumah dalam tempoh yang singkat (contohnya dalam masa 5 tahun dari tarikh pembelian). Namun, jangkaan kami meleset sama sekali, dan nampaknya selepas ini kami akan terus menjadi penonton sahaja di kala golongan kaya dan hartawan asing menikmati untung dari pelaburan hartanah di Malaysia yang sangat lumayan ini. PM juga berkata CGT akan menyebabkan pelabur asing lari, sedangkan negara-negara maju yang punya CGT terus menikmati kemakmuran ekonomi.
Faktor pendapatan
Antara sebab lain anak muda hari ini gagal untuk membeli kediaman mereka sendiri ialah kerana jumlah pendapatan yang mereka terima. Kadar kenaikan gaji dari 2010 ke 2013 secara puratanya cuma sekitar 4% sahaja, dan tersangat rendah jika dibandingkan dengan kadar kenaikan harga rumah yang mencecah 40% antara 2010 dan 2014. Berdasarkan kiraan ringkas saya, seorang anak muda bergaji RM4,000 dan memiliki pinjaman bagi kereta Proton Persona hanya akan mampu untuk membayar ansuran bulanan di bawah Skim Rumah Pertamaku bagi rumah berharga RM320,000 sahaja. Pada hari ini, adalah amat sukar untuk mencari kediaman yang selesa dalam lingkungan harga tersebut.
Dalam Bajet 2015 disebut, kerajaan mensasarkan untuk meningkatkan komponen gaji daripada keseluruhan KDNK kepada 40% menjelang 2020. Berdasarkan laporan ekonomi pada 2013, saiz komponen gaji per KDNK adalah sejumlah 33.6% sahaja. Jadi, kerajaan sebenarnya meletakkan sasaran untuk menaikkan saiz komponen gaji per KDNK hanya sebanyak 6.4%, dan ia akan mengambil masa selama 6 tahun! Angka 40% itu sebenarnya adalah sangat rendah jika hendak dibandingkan dengan Norway (51.3%), Sweden (53.8%) dan Australia (48.7%). Justeru, sebagai negara yang mempunyai aspirasi untuk menjadi Negara Berpendapatan Tinggi menjelang 2020, adalah mengejutkan apabila agenda meningkatkan pendapatan rakyat dalam bentuk gaji dan upah tidak menjadi elemen utama dalam pembentangan Bajet 2015 baru-baru ini. Malah, sasaran 40% itu pula tidak disertakan dengan sebarang rancangan yang jelas tentang langkah yang perlu diambil untuk mencapainya.
Saya kira tidaklah perlu saya panjangkan isu ini kerana dengan gaji minimum yang dijangkakan sekitar RM700-RM900 dan gaji graduan yang hanya RM1,500-RM2,500, sudah terang lagi bersuluh ramai anak muda tidak akan mampu untuk menikmati faedah yang ditawarkan bajet kali ini.
Mata kami sentiasa terbuka
Anak muda hari ini tidak sama lagi seperti anak muda sebelum ini. Anak muda hari ini lebih terdedah dengan pelbagai perspektif di samping maklumat yang sentiasa di hujung jari. Walaupun kerajaan melalui Bajet 2015 menawarkan pelbagai "hadiah" yang tampak menarik, kami tetap akan menilainya secara objektif. Setiap perincian bagi tawaran dalam Bajet 2015 akan kami tekuni demi untuk memastikan yang kami sebenarnya beroleh manfaat, bukannya mudarat, terutamanya untuk jangka masa panjang. Seperti yang diketahui tentang kebanyakan projek-projek lain di Malaysia, semua perkara biasanya nampak bagus bila di atas kertas, namun bila tiba masa pelaksanaannya, satu persatu masalah akan timbul.
Akhir kata, kami menyambut baik pengumuman usaha kerajaan dalam Bajet 2015 untuk membantu anak muda memiliki rumah sendiri. Tetapi kami juga berharap agar pihak kerajaan meneliti setiap usaha yang diumumkan dengan lebih rapi, dan dapat mendatangkan penyelesaian yang lebih utuh dan menyeluruh. Jangan biarkan pengumuman bantuan perumahan dalam Bajet 2015 kali ini sekadar menjadi gajah putih sekali lagi. Yang pasti, anak muda hari ini akan terus memerhati. – 15 Oktober, 2014.
* Penulis ialah presiden Halaqah of Young Professionals in Management, Economics and Finance (Haneef).
* Ini adalah pendapat peribadi penulis dan tidak semestinya mewakili pandangan The Malaysian Insider.
Sila klik Malaysian Insider
- See more at: http://www.themalaysianinsider.com/rencana/article/bajet-2015-mampukah-anak-muda-akhirnya-membeli-rumah-ikmal-ameen#sthash.gtzs5Jt5.dpuf
Inilah kali pertama saya mengikuti dengan rapat pengumuman bajet. Sebelum Bajet 2015, saya tidak kisah sangat dengan hal-hal bajet, mungkin kerana bajet tahun-tahun lepas dirasakan seperti tidak banyak memberi kesan kepada hidup seharian saya. Namun begitu, 2014 ialah tahun yang berbeza. Selain terkesan dengan perkembangan saiz keluarga yang baru dibina, peningkatan kos sara hidup yang sangat ketara juga semakin membuatkan tidur malam saya kurang lena.
Kelihatannya Bajet 2015 adalah suatu bajet yang menarik, seperti menariknya juga warna jingga terang Baju Melayu yang dipakai perdana menteri di Parlimen Jumaat lalu. Satu persatu insentif, bantuan dan "hadiah" diumumkan dalam Bajet 2015 untuk rakyat. Saya pasti, seperti juga saya pada mulanya, ramai anak muda yang teruja dengan pengumuman yang dibuat minggu lalu. Perluasan program MyBrain, pengurangan kadar cukai pendapatan dan juga projek 1Malaysia Youth City adalah antara cadangan Bajet 2015 yang menarik minat ramai anak muda.
Skim Perumahan Belia – suatu inisiatif baru?
Sebetulnya, kandungan Bajet 2015 yang paling disebut-sebut ialah Skim Perumahan Belia (SPB) iaitu sebuah skim pembiayaan pemilikan rumah yang ditawarkan kepada belia berkahwin dan berumur 25 hingga 40 tahun dan mempunyai pendapatan isi rumah tidak melebihi RM10,000. Skim ini disediakan untuk pembelian rumah pertama yang bernilai tidak melebihi RM500,000 dengan tempoh bayaran hingga 35 tahun, tanpa perlu mengeluarkan deposit. Selain daripada syarat skim ini yang agak "ringan", kerajaan juga berjanji akan memberi subsidi RM200 sebulan kepada peminjam selama 2 tahun pertama bagi mengurangkan beban ansuran bulanan. Semuanya kelihatan sungguh mengiurkan.
Namun, mari kita mengimbau kembali Bajet 2011. Ketika itu Datuk Seri Najib Razak juga ada mengumumkan suatu skim yang hampir sama seperti SPB iaitu Skim Rumah Pertamaku (SRP). SRP ditawarkan kepada belia dengan pendapatan bawah RM3,000 sebulan untuk membeli rumah bernilai tidak melebihi RM220,000 tanpa perlu mengeluarkan deposit. Skim ini juga mendapat reaksi yang cukup positif seperti juga reaksi belia terhadap SPB kali ini. Persoalannya, adakah SRP berjaya untuk membantu anak muda memiliki rumah sendiri?
Pencapaian Skim Rumah Pertamaku
Pada 14 Mac 2012, Bank Negara mengumumkan, selepas setahun dilancarkan, hanya 1,062 permohonan diterima. Daripada jumlah ini, cuma 37% permohonan diluluskan, manakala 48% lagi permohonan ditolak kerana tidak mencapai kelayakan kredit yang minimum. Perkara ini sebenarnya sudah dijangka memandangkan syarat had pendapatan RM3,000 adalah terlalu rendah untuk membolehkan seseorang membeli rumah sendiri, lebih-lebih lagi dengan beban kewangan lain seperti hutang PTPTN, pinjaman kereta dan pembayaran kad kredit. Sebagai contoh, pinjaman sebanyak RM220,000 selama 30 tahun pada kadar 4.8% (iaitu BFR-1.8% semasa BFR berada pada 6.6%) akan memerlukan peminjam membayar sebanyak RM1,154 sebulan, iaitu sebanyak hampir separuh daripada gaji bulanan seorang anak muda yang berpendapatan RM2,500 sebulan. Malah, jika ditambah dengan komitmen kewangan sedia ada untuk membayar hutang PTPTN dan pinjaman kereta, semakin sedikit anak muda yang mampu untuk mendapat kelulusan bagi pinjaman tersebut. Sebab itu jugalah kerajaan bertindak untuk menaikkan had kelayakan gaji kepada RM5,000 sebulan dan had jumlah pembiayaan kepada RM400,000.
Faktor kos pembiayaan
Selain itu, Skim Rumah Pertamaku juga agak kurang menarik minat anak muda kerana kadar faedah atau keuntungan yang dikenakan adalah sangat tinggi berbanding pembiayaan perumahan biasa. Kebanyakan bank menawarkan kadar keuntungan sekitar BFR-1.8% (BFR bermaksud Base Financing Rate, iaitu terma perbankan Islamik yang sama maksud dengan BLR, Base Lending Rate). Kadar BFR-1.8% adalah tinggi jika dibandingkan dengan BFR-2.5% yang dapat ditawarkan bank bagi pembiayaan perumahan biasa, iaitu berbeza sebanyak 0.7%. Sebagai contoh, berdasarkan kadar keuntungan di atas dan BFR semasa pada 6.85%, jumlah bayaran bagi pembiayaan sebanyak RM300,000 selama 30 tahun adalah seperti berikut:
Skim Rumah Pertamaku - RM1,620 sebulan, RM583,000 keseluruhan
Pembiayaan rumah biasa – RM1,340 sebulan, RM514,000 keseluruhan (termasuk 10% deposit yang dibayar di awal pembiayaan)
Dengan perbezaan bayaran bulanan sebanyak RM280 dan bayaran keseluruhan sebanyak RM69,000, jelaslah Skim Rumah Pertamaku adalah jauh lebih mahal. Justeru, Skim Rumah Pertamaku kelihatan umpama sebuah usaha gajah putih yang bertujuan untuk menunjuk-nunjuk kerajaan membantu anak muda, walhal sebenarnya "bantuan" ini lebih banyak menekan mereka.
Faktor harga rumah
Faktor kos pembiayaan juga bukanlah satu-satunya punca tidak ramai anak muda yang mampu membeli rumah. Walaupun wujudnya skim pembiayaan mudah untuk anak muda seperti Skim Rumah Pertamaku dan Skim Pembiayaan Belia, harga rumah yang melampau tetap merupakan faktor utama ketidakmampuan anak muda untuk memiliki rumah. Skim pembiayaan rumah ini cumalah suatu alat untuk membeli rumah. Jika harga rumah yang ada adalah di luar jangkauan kadar gaji mereka, bagaimana anak muda mampu membeli rumah?
Di sebalik keghairahan bercerita tentang Skim Perumahan Belia, PR1MA, Program Perumahan Rakyat, Rumah Mesra Rakyat, Rumah Idaman Rakyat, Rumah Aspirasi Rakyat, serta Rumah PPA1M, Bajet 2015 sebenarnya gagal untuk memperkenalkan langkah drastik untuk mengawal kenaikan harga rumah yang semakin mambantutkan kemampuan anak muda memiliki rumah di negara sendiri. Kami sebenarnya jangkakan kerajaan melalui Bajet 2015 akan mengawal harga rumah yang melambung naik akibat pengaliran modal asing dan aktiviti spekulasi dengan mengenakan “Real Property Gains Tax” (RPGT) yang lebih ketat dan juga dengan memperkenalkan “Capital Gains Tax” (CGT). Anak muda pastinya amat gembira jika golongan spekulator hartanah dikekang dengan dikenakan RPGT sehingga 50% jika mereka menjual rumah dalam tempoh yang singkat (contohnya dalam masa 5 tahun dari tarikh pembelian). Namun, jangkaan kami meleset sama sekali, dan nampaknya selepas ini kami akan terus menjadi penonton sahaja di kala golongan kaya dan hartawan asing menikmati untung dari pelaburan hartanah di Malaysia yang sangat lumayan ini. PM juga berkata CGT akan menyebabkan pelabur asing lari, sedangkan negara-negara maju yang punya CGT terus menikmati kemakmuran ekonomi.
Faktor pendapatan
Antara sebab lain anak muda hari ini gagal untuk membeli kediaman mereka sendiri ialah kerana jumlah pendapatan yang mereka terima. Kadar kenaikan gaji dari 2010 ke 2013 secara puratanya cuma sekitar 4% sahaja, dan tersangat rendah jika dibandingkan dengan kadar kenaikan harga rumah yang mencecah 40% antara 2010 dan 2014. Berdasarkan kiraan ringkas saya, seorang anak muda bergaji RM4,000 dan memiliki pinjaman bagi kereta Proton Persona hanya akan mampu untuk membayar ansuran bulanan di bawah Skim Rumah Pertamaku bagi rumah berharga RM320,000 sahaja. Pada hari ini, adalah amat sukar untuk mencari kediaman yang selesa dalam lingkungan harga tersebut.
Dalam Bajet 2015 disebut, kerajaan mensasarkan untuk meningkatkan komponen gaji daripada keseluruhan KDNK kepada 40% menjelang 2020. Berdasarkan laporan ekonomi pada 2013, saiz komponen gaji per KDNK adalah sejumlah 33.6% sahaja. Jadi, kerajaan sebenarnya meletakkan sasaran untuk menaikkan saiz komponen gaji per KDNK hanya sebanyak 6.4%, dan ia akan mengambil masa selama 6 tahun! Angka 40% itu sebenarnya adalah sangat rendah jika hendak dibandingkan dengan Norway (51.3%), Sweden (53.8%) dan Australia (48.7%). Justeru, sebagai negara yang mempunyai aspirasi untuk menjadi Negara Berpendapatan Tinggi menjelang 2020, adalah mengejutkan apabila agenda meningkatkan pendapatan rakyat dalam bentuk gaji dan upah tidak menjadi elemen utama dalam pembentangan Bajet 2015 baru-baru ini. Malah, sasaran 40% itu pula tidak disertakan dengan sebarang rancangan yang jelas tentang langkah yang perlu diambil untuk mencapainya.
Saya kira tidaklah perlu saya panjangkan isu ini kerana dengan gaji minimum yang dijangkakan sekitar RM700-RM900 dan gaji graduan yang hanya RM1,500-RM2,500, sudah terang lagi bersuluh ramai anak muda tidak akan mampu untuk menikmati faedah yang ditawarkan bajet kali ini.
Mata kami sentiasa terbuka
Anak muda hari ini tidak sama lagi seperti anak muda sebelum ini. Anak muda hari ini lebih terdedah dengan pelbagai perspektif di samping maklumat yang sentiasa di hujung jari. Walaupun kerajaan melalui Bajet 2015 menawarkan pelbagai "hadiah" yang tampak menarik, kami tetap akan menilainya secara objektif. Setiap perincian bagi tawaran dalam Bajet 2015 akan kami tekuni demi untuk memastikan yang kami sebenarnya beroleh manfaat, bukannya mudarat, terutamanya untuk jangka masa panjang. Seperti yang diketahui tentang kebanyakan projek-projek lain di Malaysia, semua perkara biasanya nampak bagus bila di atas kertas, namun bila tiba masa pelaksanaannya, satu persatu masalah akan timbul.
Akhir kata, kami menyambut baik pengumuman usaha kerajaan dalam Bajet 2015 untuk membantu anak muda memiliki rumah sendiri. Tetapi kami juga berharap agar pihak kerajaan meneliti setiap usaha yang diumumkan dengan lebih rapi, dan dapat mendatangkan penyelesaian yang lebih utuh dan menyeluruh. Jangan biarkan pengumuman bantuan perumahan dalam Bajet 2015 kali ini sekadar menjadi gajah putih sekali lagi. Yang pasti, anak muda hari ini akan terus memerhati. – 15 Oktober, 2014.
* Penulis ialah presiden Halaqah of Young Professionals in Management, Economics and Finance (Haneef).
* Ini adalah pendapat peribadi penulis dan tidak semestinya mewakili pandangan The Malaysian Insider.
Sila klik Malaysian Insider
- See more at: http://www.themalaysianinsider.com/rencana/article/bajet-2015-mampukah-anak-muda-akhirnya-membeli-rumah-ikmal-ameen#sthash.gtzs5Jt5.dpuf
Thursday, September 25, 2014
Mabou LOISEAU yang istimewa
Mobou Loiseau yang berusia 8 tahun mampu bertutur dalam 8 bahasa yang berlainan dan mahir bermain 8 alat muzik
pol·y·glot - ˈpäliˌglät/
adjective
- 1.knowing or using several languages."a polyglot career woman"
noun
- 1.a person who knows and is able to use several languages.
Friday, September 12, 2014
50 perubahan peperiksaan sejak sebelum merdeka
Sistem peperiksaan di negara ini telah mengalami pelbagai perubahan, bermula dari zaman sebelum merdeka sehinggalah sekarang yang menyaksikan lebih daripada 50 perubahan, pendekatan dan pembaharuan serta penyesuaian.
Berdasarkan perkembangan sejarah peperiksaan itu yang dicatat dalam laman web Kementerian Pendidikan, sistem peperiksaan di negara ini melalui empat fasa perkembangan.
Bermula zaman sebelum merdeka, sistem peperiksaan di negara ini masih tercari-cari identiti sendiri dan bersesuaian dengan senario pemerintahan ketika itu iaitu zaman penjajahan British.
Peperiksaan yang diadakan pada masa itu adalah mengikut keperluan sekolah berdasarkan peperiksaan luar negeri seperti Overseas School Certificate (OSC).
Pada 1956 Dasar Pendidikan Negara yang ulung diwujudkan hasil pelaksanaan Penyata Razak sekaligus tertubuhnya Lembaga Peperiksaan, yang selain mengendalikan peperiksaan Cambridge turut mengendalikan peperiksaan seperti Malayan Secondary School Entrance Examination (MSSEE) dan Lower Certificate of Education (LCE).
Pada 1960, bagi memperkemaskan Laporan Razak, Laporan Rahman Talib dibentangkan memberi penekanan antaranya, melanjutkan persekolahan kepada umur 15 tahun, sistem naik darjah secara automatik dan pendidikan bercorak aneka jurusan.
Pelaksanaan dalam bidang peperiksaan telah mewujudkan antaranya kemasukan mata pelajaran elektif dalam LCE dan Sijil Rendah Pelajaran (SRP), Penilaian Darjah 5 (PPDL), Peperiksaan Sijil Pelajaran Vokasional Malaysia (SPVM) dan Ujian Diagnostik Darjah 3 (UDT).
Pada 1979, pelaksanaan Laporan Kabinet telah mewujudkan Kurikulum Bersepadu Sekolah Rendah (KBSR) dan Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah (KBSM).
Beberapa penyesuaian dilakukan dalam sistem peperiksaan untuk memenuhi hasrat dan kehendak kurikulum dan sejajar dengan Falsafah Pendidikan Negara.
Perubahan dan penyesuaian yang dibuat dalam sistem peperiksaan antaranya ialah mewujudkan Ujian Pencapaian Sekolah Rendah (UPSR) bagi menggantikan PPDL, pelaksanaan Penilaian Menengah Rendah (PMR) menggantikan SRP dan penyesuaian terhadap SPM supaya selaras dengan kehendak KBSM.
Secara umumnya perkembangan peperiksaan di negara ini adalah seperti berikut:
1956 -- Unit Peperiksaan ditubuhkan
-- Peperiksaan Overseas Senior Cambridge (OSC) dimansuhkan
1957 -- Malayan Secondary School Entrance Examination (MSSEE) diperkenalkan
-- Peperiksaan Lower Certificate of Education (LCE) diperkenalkan
-- Peperiksaan School Certificate (SC)/Federation of Malaya Certificate (FMC) diperkenalkan
1960 -- Peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP) diperkenalkan
1962 -- Peperiksaan Sijil Pelajaran Persekutuan Tanah Melayu (SPPTM) diperkenalkan
1963 -- Malayan Secondary School Entrance Examination (MSSEE) dimansuhkan
1964 -- Peperiksaan Malaysia Certificate of Education (MCE) menggantikan peperiksaan Peperiksaan Federal of Malaya Certificate (FMC)
-- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) menggantikan peperiksaan SPPTM
1967 -- Peperiksaan Penilaian Darjah Lima (PPDL) diperkenalkan
-- Kertas peperiksaan bentuk objektif mula digunakan dalam peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran /Lower Centificate of Education (SRP/LCE) dan Peperiksaan Penilaian Darjah Lima (PPDL)
-- Pemprosesan menggunakan komputer diperkenalkan
1968 -- Kertas tunggal Bahasa Melayu/Malay diperkenalkan dalam peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP)/Lower Certificate Education (LCE) dan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)/Malaysia Certificate Education (MCE)
1969 -- Peperiksaan Sijil Pelajaran Vokasional Malaysia (SPVM)/ Malaysia Certificate of Vocational Education (MCVE) diperkenalkan
-- Kertas Bahasa Melayu/Malay ditukar nama kepada Bahasa Malaysia dalam peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran(SRP)/Lower Certificate of Education (LCE)
1970 -- Kertas Bahasa Melayu/Malay ditukar nama kepada Bahasa Malaysia dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)/Malaysia Certificate Education (MCE)
1972 -- Ujian Lisan Bahasa Malaysia bagi peperiksaan Lower Certificate of Education (LCE) diperkenalkan
-- Ujian Lisan Bahasa Inggeris bagi peperiksaan SRP diperkenalkan
-- Peperiksaan Sijil Perdagangan Malaysia (SPDM)/ Malaysia Commercial Certificate Examination (MCCE) diperkenalkan
1973 -- Ujian Darjah Tiga (UDT) diperkenalkan
-- Ujian Lisan Bahasa Malaysia bagi peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)/Malaysia certificate of Education (MCE) diperkenalkan
1976 -- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (Julai)-SPM(J) untuk mata pelajaran tunggal Bahasa Malaysia diperkenalkan
1978 -- Peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP) menggantikan peperiksaan Lower certificate Education (LCE) di seluruh Semenanjung Malaysia dan di Sabah
-- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)/Malaysia Certificate of Education (MCE) diambil alih sepenuhnya oleh Lembaga Peperiksaan (LP) daripada University of Cambridge Local Examinations Syndicate (UCLES)
1980 -- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) menggantikan peperiksaan Malaysia Certificate Education (MCE) di seluruh Semenanjung Malaysia dan Sabah
1981 -- Peperiksaan Sijil Pelajaran Vokasional Malaysia (SPVM) menggantikan peperiksaan Malaysia Certificate Of Vocational Education MCVE
1982 -- Ujian Darjah Tiga (UDT) dimansuhkan
1983 -- Ujian Lisan Bahasa Melayu bagi peperiksaan Lower Certificate Education (LCE) dimansuhkan. Kemudian Ujian Lisan Bahasa Inggeris bagi peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP) dimansuhkan
1985 -- Peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP) menggantikan peperiksaan Lower Centificate Education (LCE) di Sarawak -- Peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP) menggantikan peperiksaan Lower Certificate Education (LCE) sepenuhnya
1987 -- Peperiksaan Penilaian Darjah Lima (PPDL) dimansuhkan. -- Peperiksaan Sijil Pelajaran MaLaysia (SPM) menggantikan peperiksaan Malaysia Certificate of Education (MCE) di Sarawak. Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) menggantikan peperiksaan Malaysia Certificate of Education (MCE) sepenuhnya
1988 -- Ujian Pencapaian Sekolah Rendah (UPSR) diperkenalkan di semua sekolah. Peperiksaan Sijil Pelajaran Vokasional Malaysia (SPVM) ditukar menjadi peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (Vokasional) - SPM(V). Sijil Pelajaran Malaysia (Vokasional) SPM(V) diiktiraf setaraf dengan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)
1992 -- Kertas Bahasa Malaysia ditukar nama balik kepada Bahasa Melayu dalam Peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran
(SRP). -- Kertas Bahasa Malaysia ditukar nama balik kepada Bahasa Malaysia dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)
1993 -- Peperiksaan Penilaian Menengah Rendah (PMR) menggantikan peperiksaan Sijil Rendah Pelajaran (SRP) sepenuhnya, mengikut Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah (KBSM).
-- Penilaian kerja kursus dalam peperiksaan Peperiksaan Menengah Rendah (PMR) diperkenalkan
-- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) dalam format baru mengikut Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah (KBSM) diperkenalkan.
-- Penggunaan kalkulator bagi mata pelajaran Prinsip Akaun dan Matematik Tambahan dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) dan peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (Vokasional) (SPM(V)) dibenarkan.
-- Pendaftaran calon bagi peperiksaan Penilaian Menengah Rendah (PMR) dan peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) menggunakan disket diperkenalkan.
1994 -- Format baru Ujian Lisan Bahasa Melayu bagi peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) dan Sijil Pelajaran Malaysia (Vokasional) (SPM(V)) diperkenalkan
-- Manuskrip bentuk akhir kertas soalan mula disediakan secara Naskhah Sedia Kamera (NSK)/ camera ready copy CRC).
1995 -- Format baru pengujian mata pelajaran Matematik dengan kemasukan kertas subjektif bagi peperiksaan Ujian Penilaian Sekolah Rendah (UPSR) dan Penilaian Menengah Rendah (PMR) diperkenalkan.
-- Pelaporan penilaian Perkara Asas Fardhu Ain (PAFA) bagi semua peringkat peperiksaan diperkenalkan.
-- Syarat baru kemasukan peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan.
-- Tiga mata pelajaran Pengajian Kejuruteraan (Jentera, Awam dan Elektrik & Elektronik) dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan.
-- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (Julai) (SPM (J)) bagi mata pelajaran tunggal Matematik diperkenalkan. Ujian Kelayakan dimansuhkan.
1996 -- Peperiksaan Penilaian Tahap Satu (PTS) diperkenalkan
-- Format baru pengujian mata pelajaran Bahasa Inggeris dengan kemasukan elemen subjektif bagi peperiksaan Ujian
Pencapaian Sekolah Rendah (UPSR) diperkenalkan.
-- Kertas Bahasa Punjabi dalam Penilaian Menengah Rendah (PMR) diperkenalkan.
-- Kertas Reka Cipta dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan.
-- Penilaian kerja kursus untuk mata pelajaran Pengajian Kejuruteraan (Jentera, Awam dan Elektrik & Elektronik) dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan.
-- Penggunaan kalkulator dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) dan peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (Vokasional) (SPM (V)) dibenarkan kecuali bagi Kertas Matematik (Kertas1).
1997 -- Kertas Sains Bertulis dan Penilaian Kerja Amali (PEKA) dalam peperiksaan Ujian Penilaian Sekolah Rendah (UPSR) diperkenalkan.
-- Kemasukan elemen Reka Cipta dalam pengujian mata pelajaran Kemahiran Hidup Bersepadu di peringkat peperiksaan Penilaian Menengah Rendah (PMR) diperkenalkan.
-- Kertas Bersama LPM - UCLES (1119) Bahasa Inggeris dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan. Teknologi Kejuruteraan diperkenalkan dalam Sijil Pelajaran Malaysia (SPM).
1998 -- Kaedah `patching' untuk kertas Bahasa Melayu Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) (termasuk Sijil Pelajaran Malaysia SPM(J)) dimulakan.
1999 -- Peperiksaan Amali bagi mata pelajaran Sains Tulen dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diganti kepada Penilaian Kerja Amali (PEKA).
-- Kertas Amali Bertulis bagi mata pelajaran Sains Tulen diperkenalkan untuk calon Persendirian/Perseorangan
Peperiksaan Sijil Perdagangan Malaysia (SPDM) dimansuhkan mulai tahun 1999.
2000 -- Sistem Pensijilan Terbuka diperkenalkan di peringkat peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM).
-- Kertas Teknologi Maklumat dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM)di perkenalkan
-- Ujian Lisan dijadikan syarat lulus mata pelajaran Bahasa Melayu dan ia tidak dilaporkan berasingan.
2001 -- Peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (Julai) ditukar menjadi Sijil Pelajaran Ulangan (SPM Ulangan).
-- Format baru kertas Bahasa Melayu (1103) dan kertas Bahasa Inggeris (1119)di peringkat peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan
-- Peperiksaan Penilaian Tahap Satu Aptitud (PTS Aptitud) - komponen kendalian Lembaga Peperiksaan dimansuhkan (Eksesais melangkau kelas dari Tahun 3 ke Tahun 5 ditamatkan).
2002 -- Ujian Lisan berdasarkan sekolah bagi Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) diperkenalkan dan dimulakan dalam Tingkatan 4.
-- Majlis Peperiksaan Malaysia (MPM) ialah sebuah badan berkanun di bawah Kementerian Pendidikan Malaysia yang ditubuhkan pada 1 Februari 1980, di bawah Undang- Undang Malaysia, Akta 225, Akta Majlis Peperiksaan Malaysia 1980. Majlis pelancaran telah dilakukan pada 22 April 1980 oleh YB Dato Musa Hitam, Menteri Pelajaran pada ketika itu.
-- MPM ditubuhkan dengan matlamat seperti yang dinyatakan di bawah Seksyen 7, Akta 225, iaitu untuk mengelolakan, tertakluk kepada dan mengikut akta ini, peperiksaan-peperiksaan tertentu dan semua perkara lain yang perlu atau bersampingan dengan peperiksaan- peperiksaan itu.
-- Peperiksaan yang diwartakan ialah peperiksaan Sijil Tinggi Persekolahan Malaysia (STPM) dan ujian Malaysian University English Test (MUET). Peperiksaan STPM bermula dengan peperiksaan tahun 1982.
-- Peperiksaan ini adalah bagi menggantikan peperiksaan Higher School Certificate (HSC)/Sijil Tinggi Persekolahan (STP) yang dikelolakan oleh University of Cambridge Local Examinations Syndicate. Ujian MUET pula bermula pada Disember 1999.
Ujian ini wajib diambil oleh semua pelajar STPM, Diploma, Matrikulasi atau program prauniversiti yang ingin memasuki Institut Pengajian Tinggi Awam (IPTA) dan Institut Pengajian Tinggi Swasta (IPTS) untuk mengikuti program pengajian ijazah pertama.
Petikan dari Utusan
Artikel Penuh: http://www.utusan.com.my/utusan/info.asp?y=2003&dt=0401&sec=Pendidikan&pg=pe_02.htm#ixzz3D3e1fNlP
© Utusan Melayu (M) Bhd
Tuesday, September 9, 2014
Purata pendapatan isi rumah 2014
Angka awal Kajian Pendapatan Isi Rumah 2014 yang dijalankan kerajaan, menunjukkan taraf hidup rakyat meningkat, dengan purata pendapatan isi rumah melepasi RM5,900 sebulan.
Untuk berita selanjutnya sila klik themalaysianinsider.
Namun begitu pada tahun 2012 pendapatan isi rumah melebhi RM5000 adalah sebanyak 33.6% pekerja di Malaysia. Apakah golongan ini mempunyai pendapatan yang begitu tinggi sehingga mengheret 66.4% pekerja lain ke dalam nilai purata ini?
Sila lihat statistik dari epu untuk tahun 1970-2012.
Untuk berita selanjutnya sila klik themalaysianinsider.
Namun begitu pada tahun 2012 pendapatan isi rumah melebhi RM5000 adalah sebanyak 33.6% pekerja di Malaysia. Apakah golongan ini mempunyai pendapatan yang begitu tinggi sehingga mengheret 66.4% pekerja lain ke dalam nilai purata ini?
Sila lihat statistik dari epu untuk tahun 1970-2012.
Thursday, August 7, 2014
Monday, August 4, 2014
Subscribe to:
Posts (Atom)